Kilkadziesiąt osób doradza za pieniądze lub społecznie premierowi Donaldowi Tuskowi. Jednak dopiero od wtorku, po powstaniu Rady Gospodarczej, są wśród nich powszechnie szanowani fachowcy.

Większość doradców szefa rządu ma na swoim koncie mizerny lub żaden dorobek. Nie brakuje osób, dla których pierwszą pracą jest doradzanie premierowi, czyli osobie podejmującej najważniejsze decyzje w państwie. Na koncie swoich dotychczasowych sukcesów mają np. pracę w biurze poselskim Donalda Tuska, Elżbiety Radziszewskiej, Julii Pitery, Eugeniusza Grzeszczaka czy w Klubie Parlamentarnym PO.

- Ale nawet gdyby powstało wiele świetnych analiz, to i tak trafić musiałyby do kosza. Liczy się interes polityczny. Chęć rządzenia. Rzetelne opracowania i rady muszą ustąpić i ustępują miejsca grze wyborczej - mówi prof. Stanisław Gomułka, główny ekonomista Business Centre Club, były wiceminister finansów w obecnym rządzie, jednocześnie doradca kilku ministrów finansów, w tym Leszka Balcerowicza, a obecnie członek Narodowej Rady Rozwoju, powołanej przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Prof. Gomułka twierdzi, że jeżeli nawet doradcy do spraw gospodarczych wykonują sumiennie swoje obowiązki, to rząd nie idzie za ich radami. - Obecny gabinet jest mało aktywny w polityce gospodarczej. Poza przygotowaniem i przeforsowaniem jednej ustawy, która zlikwidowała wcześniejsze emerytury, nic ważnego nie zrobił - ocenia główny ekonomista BCC.

Organem doradczym premiera jest Zespół Doradców Strategicznych. Jest to 16-osobowa grupa, na czele której stoi minister Michał Boni, polonista. Zespół ma analizować i oceniać sytuację społeczno-ekonomiczną kraju oraz współuczestniczyć w opracowywaniu planów strategicznych rządu. Faktem jest, że liczba publikacji na koncie Zespołu Doradców Strategicznych jest dość spora, jak na niecałe dwa lata działalności, ale często zawierają oczywiste sformułowania i zalecenia.

Boni zespół skompletował w taki sposób, jakby Polska ograniczała się do Warszawy lub uważa, że młodzi inteligentni ludzie pracują tylko w stolicy. Wszyscy członkowie zespołu mają obecnie związki z Warszawą. Większość z nich pracuje naukowo na Uniwersytecie Warszawskim. Łącząc dwie lub więcej posady, trudno w pełni poświęcić się zadaniom, które na mocy rozporządzenia o powołaniu Zespołu Doradców Strategicznych zostały nałożone na tę instytucję.

Prof. Stanisław Gomułka przyznaje, że nie czyta raportów Zespołu Doradców Strategicznych. - Gdy byłem wiceministrem finansów raz się z jego członkami spotkałem. Pamiętam, że byli to młodzi ludzie, którzy pewnie robią dobrą robotę analityczną, tylko, czy ktoś z decydentów czyta ich opracowania? Wątpię. A jeśli nawet, to patrząc na efekty działań rządu w dziedzinie gospodarczej, na lekturze się kończy.

W ocenie prof. Gomułki, młodzi doradcy z zespołu mogą służyć ministrowi Boniemu, filologowi, teoretycznym wsparciem. - To są asystenci Boniego. On sam strategiem gospodarczym nie jest - twierdzi główny ekonomista BCC.

Obowiązek doradzania premierowi i ministrom w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ma też 29-osobowa grupa doradców i asystentów politycznych. Są to najczęściej młodzi ludzie. Głównym doradcą Tuska jest dr hab. Paweł Machcewicz, historyk, co prawda o bogatym dorobku, ale równocześnie jest on dyrektorem Muzeum II Wojny Światowej, co musi mocno ograniczać go w wypełnianiu obowiązków głównego doradcy premiera.